Eline, 7 augustus 2009
Thailand , bangkok

Thailand, the best and... the best

Gekkerd.waarbenjij.nu

Wat gaat de tijd toch snel! Het ene moment neem ik afscheid van Nepal en kom ik aan in Bangkok, het volgende moment ben ik alweer onderweg terug naar Mumbai!
Thailand was in alle opzichten weer een complete verrassing toen ik hier aankwam. Er zijn een paar dingen die zeer verwelkomend zijn als je twee maanden in landen hebt gezeten waar het Hindoeisme de boventoon viert en armoede groots is. Zodra ik in Bangkok aankwam stak ik mijn neus uit het raam van de taxi en zowaar, het stonk niet!! Daarna spitste ik mijn oren en werd weer verbaast door Bangkok, namelijk, het verkeer was STIL! Geen getoeter, geen stank en geen koeien. Een prachtige grote snelweg, zonder gaten, de taxi zelf was airconditioned en zodra ik de stad inreed vanaf het vliegveld zag ik zelfs rijtjeshuizen!

In Bangkok zelf, in het toeristische gedeelte wachtte mij de derde en grootste schok; gigantisch veel toeristen, meer blanke dan lokale mensen! Welkom in de consumeerwereld van Thailand, het land om jezelf te verwennen op elke mogelijke manier. Op iedere hoek van de straat kom je beautysalon's of spa's tegen; massages, pedicures, manicures, facials, waxing, kappers, botox... Je kan hier een complete metamorfose ondergaan, of je nu dreadlocks wilt of vlechtjes, je hele lichaam laten tattoeëren, piercings laten zetten of alleen je haar wilt laten kleuren. Je kan jezelf hier compleet laten ombouwen voor nog geen 100 euro. Hier zie je oude mannetjes rondlopen met prachtige Thaise vrouwen/meisjes (of 'ladyboys, het verschil is niet te zien...) De blanke meisjes lopen hier rond in absurd korte rokjes en jurkjes en dragen hempjes waarbij de borsten er zowat uit vallen. Er worden coctails aangeboden voor nog geen euro en er zijn gigantisch veel uitgaansgelegendheden waar je je voor minder dan een tientje compleet kan bezatten. De muziek staat hier standaard op het hardste volume met een flinke bass eronder, of het nu 7 uur 's ochtends is of 7 uur 's avonds.
Om vanuit Nepal, waar armoede heerst en waar, doordat het 'low-season' is, bijna geen enkele toerist te vinden is en iedereen in 'degelijke' kleding rondloopt ineens in het moderne Bangkok te komen was echt even een omgekeerde cultuurshock.

Na deze grote schok heb ik me hier echter heelijk laten verwennen door eindelijk eens een massage te nemen (wat behoorlijk nodig was na het trekken in Nepal) en een heerlijk, lekker Nederlands Heinekenbiertje te drinken. Verder heb ik me in Bangkok goed vermaakt met een goed boek en een cocktail in de hand om even een pauze te nemen van al het rondkijken en nieuwe indrukken maken.

Na Bangkok ben ik met een nachtbus richting het noordelijke Chang Mai vertrokken voor een kijkje in de natuur van het noorden van Thailand. Vanuit Chang Mai ben ik met met een georganiseerde tour door de jungle rond het dorpje Pai gaan trekken. Het was ontzettend bijzonder om door een echte jungle te lopen waar de omgeving en de geluiden en het klimaat weer compleet anders waren in vergelijking met de koelere en hogere “Himalayajungle“. Ik heb hier in bamboehutten geslapen, op een olifant gereden en ben gaan varen over een kleine rivier op een bamboeraft. Fantastisch!

Vanaf Chang Mai ben ik via Loei in Chang Khan aangekomen, een klein dorpje in het noord-oosten van Thailand op de grens met Laos aan de Mekongrivier. Dit is een piepklein dorpje wat nog niet helemaal ontdekt is door de toeristenmassa in Thailand waardoor ik een heel wat betere indruk kon krijgen van het 'echte' leven in Thailand. Wat mij erg opviel hier is dat hoewel de Thaise mensen hier niet gewend waren aan toeristen, ze ontzettend verwelkomend waren. De vriendelijkheid van de mensen hier, de stilte, de rust en de prachtige omgeving zorgden ervoor dat ik hier bijna een week ben gebleven. Ik heb er een scootertje gehuurd en ben door de bergen van Thailand gecrossed, de bergen met rijstvelden aan de linkerhand, de Mekongrivier en uitzicht op Laos aan de rechter. Het rijden op een scootjertje leerde ik binnen minder dan een minuut: „Hier de sleutel, hier het gas, en daar de rem, veel plezier...“ In mijn enthousiasme ben ik daarna binnen minder dan een half uur op mijn bek gegaan (tegen een stoep aan, het viel mee, ik had een schrammetje op mijn scheenbeen dat was alles) maar ben daarna heerlijk op weg geweest. Het leuke is dat je met een scootjertje te vrijheid hebt om ook naar de (nog) kleinere dorpjes te gaan. Toen ik in de middag ging zoeken naar een restaurantje om te lunchen, eindigde ik bij een tempel met monniken waar ik mee kon eten. Terug in Chang Kan zelf heb ik 's avonds zittend aan de kade van de Mekongrivier met een stel lokale jongens 'gerelaxed' en wat 'gejammed' met een gitaar, een blokfluit en een djembee...

Na Chang Khan ben ik in Nong Khai aangekomen waar het weer wat toeristischer was maar, niet minder mooi daarom. Hier kwam ik terecht in een beeldig guesthouse met een klein barretje aan het water waar ik me prima heb vermaakt met de gasten en weer heerlijk heb uitgerust. Hier ben ik ook over de Mekongrivier gaan varen en heb ik vanuit de boot een kijkje kunnen nemen in Laos. Er is hier een grote brug die Thailand met Laos verbind. Het grappige is dat in Thailand aan de linkerkant van de straat wordt gereden en in Laos aan de rechterkant. Dit heeft bij het bouwen van de brug nogal wat verwarring gebracht, maar uiteindelijk hebben ze bedacht dat ze de wegen laten kruizen aan het einde van de brug in Laos. Maar het schijnt nogal verwarrend te zijn om ineens aan 'de verkeerde kant' van de weg te rijden...

In Nong Khai pakte ik de bus richting Pak Chong, een dorpje zo'n drie uur verwijderd van Bangkok om te kunnen struinen in het bekende nationale natuurpark 'Khao Yai'. De bus bleek niet direct te stoppen in Pak Chong en dus werd ik in de buurt van Pak Chong zo aan de kant van de snelweg gedropt! Om toch verder te kunnen komen heb ik ze gevraagd om me dan in ieder geval op een plek te droppen waar lokale bussen richting Pak Chong rijden. Zo gezegd zo gedaan, ik kwam uiteindelijk in Pak Chong aan... Vanaf daar heb ik een dagtrip door de jungle van Kao Yai gedaan (weer georganiseerd, zo zag ik in ieder geval een groot deel van het park). Het park staat bekend om de dieren die je hier kunt spotten; tijgers, olifanten, (mens)apen. Ik moet bekennen, wat ik voornamelijk hier ben tegengekomen zijn een he-le-boel bloedzuigers... De tijgers en olifanten hadden er die dag waarschijnlijk niet zoveel zin in, maar ik heb wel aardig wat jubelende mensapen en gewone apen gezien. (Ik heb weer wat nieuws geleerd: Mensapen hebben geen staart en zijn mens-achtigen, apen hebben wel staarten en zijn van een lagere klasse...) Ondanks het feit dat ik de tijgers en de olifanten gemist had, was het een prachtige ervaring en heb ik weer ontzettend genoten van de natuur hier in Thailand.

Na Pak Chong was het alweer tijd om richting Bangkok te gaan waar ik mijn ticket richting Mumbai twee dagen vòòr vertrek persoonlijk moest bevestigen.

Als je rondreist in Thailand en de omgeving ziet lijkt dit echt het land van melk en honing. Het land is bezaaid met velden waar van alles wordt gegroeid; rijstvelden, papaya's, bananen, komkommers en zoveel meer! Het doet me wel afvragen hoe het komt dat een land dat zoveel te bieden heeft en zo'n lange geschiedenis heeft en nooit is gekoloniseerd, nog een relatief grote armoede heeft en een nog lang niet sterke economie. Ondanks dit allemaal was het wel een prettig gezicht om te zien dat er al een enorme middenklasse is in Thailand en er elke dag hard word gewerkt om armere mensen hulp te bieden in de vorm van leningen met lage renting en enorme subsidie's voor boeren. Vergeleken Nepal en India is dit land rijk, maar naar onze westerse standaarden moet er nog heel veel gebeuren.

Thailand was een enorme schok toen ik hier voor het eerst kwam, de middenklasse is hier zoveel groter en de toeristenstroom zoveel massaler en alles is zo modern. Maar de mensen hier waren echt ontzettend vriendelijk en gastvrij, zonder dat ze persé iets van me moesten en ik heb hier echt heerlijk uit kunnen rusten van de gekte in India en Nepal. De rust, de vriendelijkheid, de luxe, het gemak waarmee je hier rond kunt reizen, dat ga ik echt enorm missen zodra ik voet zet op Indiase bodem. Daar zullen er weer volop mannen zijn die me spullen proberen aan te smeren en waar de bedelaars op elke twee meter van elkaar kermend hun hand opsteken en je eindeloos achterna lopen. Tegelijkertijd kijk ik er wel weer naar uit om in India te zijn. De diversiteit, de mensenmassa's die nooit vervelen om naar te kijken, de kleurige sari's. Ik houd maar mijn adem in, knijp mijn ogen dicht, en spring nog één keer, voor nog maar drie weekjes het diepe in...

Gisteren was Eline jarig! Verras Eline alsnog met een belletje via Hallobuitenland.nl